FanficHP Destiny09

posted on 21 Nov 2007 18:45 by mrwar in HP

Title: Destiny 09 (rewrite)
Author: war
Pairing: HP/DM
Rating:...ยังจัดไม่เป็นเหมือนเดิม
Disclaimer: เรื่องนี้เขียนขึ้นเพื่อความบันเทิง เรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์ และ ตัวละครจากในเรื่อง เป็นสิทธิสมบัติของ เจ เค โรวลิ่ง, วอร์เนอร์ บราส์, บลูมส์บิวรี่, นานมี, ฯลฯ...
Summary: ...โชคชะตาหรือพรหมลิขิตไม่ว่าสิ่งไหน เมื่อ เวลา และกาละมาบรรจบ หนทางที่ให้หนีก็กลายเป็นทางตัดไปหมดสิ้น เดรโกหนีจากโลกเวทมนตร์ไปนาน 3 ปีเพียงเพื่อปกป้อง แฮร์รี่ที่รักมาเนินนานไม่เคยลืม เซเวอรัสชายผู้ถูกชะตากรรมเล่นตลกอยู่เสมอ...

Author notes: อืม..เป็นตอน 9 ที่แก้ไขใหม่ แก้อยู่นานกว่าจะเสร็จ เลยทำให้ ตอน10 ยิ่งกว่าช้าเสียอีก ไม่มีคำแก้ตัว มีแต่คำสารภาพ ขอบคุณถ้าจะยังอ่านกันอยู่...

.......................................................................................................................................

ฉันเข้าใจว่านายอยากหาคนร้ายที่ฆาตกรรมครอบครัวฮิวอิ๊กและฉันบังเอิญปนซวย
ที่แวะหาพวกเขาในค่ำนั้นก่อนเกิดการฆาตกรรม ทำให้ถูกมองว่าเป็นฆาตกรหรือไม่ก็พยาน?” เดรโกถามนิ่งๆพร้อมกับสมองของอดีตสายลับที่เริ่มทำงานไปพร้อมกัน

หลังเหยียดตรง สองขาไขว้กันอยู่ด้านหน้า แขนสองข้างขยับวางอิสระ รอยยิ้มระบายออก ผ่านมุมบางเล็กน้อยให้ดูเหมือนหมิ่นคู่สนทนา ช่างคุ้นเคยนัก แฮร์รี่เห็นแล้วก็คาดได้ทันที

เดรโกคงวาดแผนการรับมือเอาไว้ในใจแล้วแน่นอน มันเหมือนกับเกมส์ที่ต่างฝ่ายต่างรู้ทันกัน
ต้องใช้ใจวัดว่าใครใจถึงกว่า

 

มัลฟอยในคืนวันเก่าๆกลับคืนมายังปัจจุบันอีกครั้ง ไม่สิ ! ถ้าเป็นคนที่เป็นเจ้าหน้าที่ จะสงบเงียบจนน่าอึดอัดมากกว่า นี่คือมัลฟอย ที่เป็นสายลับจอมวางแผนมากกว่า เพราะเขาเองที่เฝ้ามองคนตรงหน้ามานานตั้งแต่รู้สึกตัวว่าเขาไม่เคยละสายตา
จากชายเบื้องหน้าได้เลย เรือนร่างที่น่าปารถนากำลังดิ้นรน

หาทางต่อสู้ย้ำความจริง ให้เขาละทิ้งฝันชั่วคืนเสียก่อนสิ่งล้ำค่าจะพังทลายลง
เขาทำได้เพียงเก็บกลั้นกระหายในเรือนร่างนั้น เวลาของเขาหมดลง และ ถึงเวลาเขาจะต้องค้นหาความจริงว่าเดรโกเกี่ยวข้องยังไง...

หากใช่...แค่เพียงคิดความกังวลก็ก่อตัวอัดแน่นในอกเขาราวระเบิดลูกย่อมๆ

พอตเตอร์?..” เดรโกเรียกกระตุ้นแฮร์รี่อยู่หลายครั้ง ดวงตาสีเขียวเลื่อนลอยไปไกลกว่าทีมันอยู่

อะ...ขอโทษๆ เมื่อกี้ว่าไรนะเดรโกนิ่วหน้าไม่สบอารมณ์ น้ำเสียงมีแววไม่พอใจ แล้วถามซ้ำคำถามเดิมอีกครั้ง

ถ้าโดยรูปคดีคงเป็นแบบนั้นแฮร์รี่ตอบคำถามอย่างเหนื่อยใจ

"แต่นี้ยังไม่ชัดเจนอีกเหรอเดรโกว่านายอาจจะโดนยัดข้อหาฆาตกรรม
ถ้าไม่ให้ความร่วมมือ
ประวัตินายไม่ใช่ดีจนจะปล่อยนายไปง่ายๆ นายก็รู้ ต่อให้นายเป็นสายให้ฝ่ายเราก็ไม่ง่ายหรอกนะ ดู สเนปสิเขาเป็นยังไงแฮร์รี่ถามเสียงดุ ดวงตาสีเขียวแน่วแน่ คิ้วสีเข้มขมวดเข้าแสดงอารมณ์หงุดหงิด แฮร์รี่เดือดดาล เมื่อเจ้าตัวทำราวกับไม่อาทรตนเอง หนุ่มผมดำขบปาก และแอบเตือนตัวเองให้ชินเสียทีกับท่าทางเย็นชากวนประสาท แต่ใครมันจะทนได้นานเมื่อไม่กี่นาทีก่อนเขายังพยายามโอ้โลมเรือนร่างนี้อยู่เลย

อย่างงั้นเหรอเขาหลับตาลงสงบจิตใจเพียงครู่เดียว เพื่อปิดบังความหวั่นไหวที่เกิดขึ้น ตั้งสติได้เขาจึงลืมตา อีกครั้ง มันเป็นงานง่ายๆที่จะยั่วหรือหลอกล่ออีกฝ่ายให้บอกสิ่งที่เขาต้องการถึงแม้จะเป็น แฮร์รี่ พอตเตอร์ ข้อมูลของเขาไม่ใช่เรื่องเล่นๆที่ให้ใครรู้ได้เพียงเพราะการขู่แค่นี้ ไม่อย่างนั้น ... พวกเขาจะเสี่ยงเพื่ออะไร หากใครละเมิดพันธะสัญญาพวกเขาย่อมรู้

 

อยากได้คำตอบแบบไหนพอตเตอร์ แม้แต่พวกนายยังไม่รู้ฉันจะรู้ได้ยังไง นายให้โจทย์ฉันกว้างเกินไป เดรโกกระตุกยิ้ม

อย่ามาแกล้งไม่รู้ นายเคยเป็นหนึ่งในผู้ร่วมวิจัยแล็ปนั้น และตอนนี้มีนายคนเดียวที่เหลือรอดน้ำเสียงแฮร์รี่เครียดขึงกว่าเดิม พอๆกับหน้าหน้าตาของเจ้าตัว

คนเดียวที่เหลือ? ไม่มีใครเหลือเลยงั้นเหรอเดรโกฟังถ้อยคำอย่างตกใจ เขาพยายามสงบอาการไว้ไม่ให้อีกฝ่ายจับได้้ เขาครุ่นคิดถึงนักวิจัยแค่ละคน เขาคุ้นเคยดี พวกเราพร้อมใจปฏิเสธการวิจัยครั้งนั้น และ ยืนยันกับทุกคนว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น คนเีดียวที่น่าจะเปิดเผยเรื่องนี้ออกไป ก็ตายไปแล้ว...เมื่อ 5ปีก่อน

 

เซเวอรัสละ เขา...ยังอยู่ให้คำปรึกษาอะไรพวกนายไม่ได้รึไง เขารู้ดีกว่าทุกคนอยู่แล้วเดรโกพูดเหมือนชี้แนะแต่จริงๆเขาพูดกรุยทาง ให้อีกฝ่ายเดินเข้ามาต่างหาก ดวงตาสีเทาเย็นชาทว่าเจ้าเล่ห์นัก ตวัดมองเล็กน้อยก่อนจะเสมองลงต่ำเพื่อควบคุมสมาธิ

ทั่งสีหน้าและแววตาปรากฏริ้วรอยกังวลใจที่เจ้าตัวพยายามกลบเกลื่อน
ไว้ภายใต้ท่าทีที่ยังสงบ
เห็นได้ชัดว่าเดรโกจะทิ้งโลกเวทมนตร์ และไม่ติดตามอะไรมากไม่อย่างนั้นแล้ว ข่าวเกรียวกราวหน้าหนึ่ง จะพ้นสายตาไปได้อย่างไร

 

นายไม่รู้เรื่องสเนปเลยเหรอว่านายแกล้งกันแน่ บอกให้นายรู้อีกอย่างเดรโก เราแกะรอยนายได้จากจดหมายของนายกับสเนป แฮร์รี่ไม่ได้ให้ความกระจ่าง ในทันที เขาถามกลับหยั่ง ความรู้สึกอีกฝ่ายให้แน่ชัดมากขึ้น เพื่อใช้ประกอบกับการพิเคราะห์สถานการณ์

ทำไมต้องแกล้งทำอะไรด้วยพอตเตอร์ ฉันกับเซเวอรัสเรามีสัมพันธ์กันมานาน มากกว่าแค่ลูกศิษย์กับอาจารย์ แล้วนักวิจัยไม่ได้มีแค่ฉันกับเซเวอรัส นายถามหมดแล้วหรอ อีกอย่างนะ ฉันยังสงสัยว่าพวกนายสงสัยคนที่แล็ปวิจัย นั้นทำไม มันมีอะไรที่น่าสงสัยนักหนา เดรโกอดกลั้น ปั้นสีหน้าเรียบๆ พูดคุยต่ออย่างราบรื่น ทั้งๆที่ประสาทชายหนุ่เกร็งไปหมดแล้ว

ฉันจะบอกนายก็ได้ ยังไงก็ไม่มีผลอะไรมากนัก เขาหลับอยู่บนพื้นห้องวิจัย สองคืนกว่าใครจะรู้ ไม่มีพยานในระหว่างเกิดเหตุ ประจวบกับมีคดีคนหาย รายชื่อทั้งหมดมีความเกี่ยวข้อง กับเรื่องแล็ปของลูเซียส เราสืบหาเพิ่มเติม ความเป็นไปได้ บรรทึกทุกๆอย่าง และจากบันทึกส่วนตัวดัมเบิ้ลดอร์ เราได้รู้ว่าสเนปเคยให้ข้อมูลเรื่องนี้มาก่อน เราจึงไปหาสเนปที่แล็ปวิจัย ปรากฏว่าเขากลายเป็นเจ้าชายนิทรา นอนอยู่บนพื้น แล็ปถูกค้นและเราได้ข้อมูล ไม่มากนักนอกจากจดหมายของนายที่ส่งถึงเขาหลายฉบับ คนอื่นๆนอกจากฮิวอิ๊ก ไม่หายตัวไปก็โคม่าอยู่โรงพยาบาลมีสภาพไม่ต่างจากตายเท่าไหร่

 

แววตาสีเงินหม่นแสงลงจนน่าใจหายเพราะเหมือนมันคือเงามืดแห่งความสิ้นหวัง
ที่เกาะกินชายหนุ่มจนขาดไร้ความมีชีวิต เดรโกพิงไหล่ที่เคยตั้งตรง บนพนักเก้าอี้เบาๆ พร้อมกับพรูลมหายใจออกมาคล้ายเหนื่อยล้าเต็มที

 

นั่นตอบคำถามว่า ทำไมเขาไม่เขียนมาหาฉันอีกเลย ฉันที่ไม่สงสัย เพราะเขามักเป็นแบบนั้นเสมอดวงตาสีซีดจางปิดลง คล้ายกับข่มความเจ็บปวดไว้ภายใน แฮร์รี่พินิจมองเดรโกด้วยความเห็นใจ ปนเปกับริษยา เขารู้สึกปวดใจไปพร้อมกับคนตรงหน้า แต่เขาก็อิจฉา คนเหล่านั้นที่ได้รับความอาทร แฮร์รี่รู้สึกได้ถึงจิตใจด้านมืดของตัวเอง เขายิ้มขื่นๆด้วยความสมเพช

เดรโกนิ่งเงียบอยู่กับตัวเองนานพอสมควร คล้ายตัดสินใจ

 

ฉันตอบอะไรนายมากไม่ได้หรอกพอตเตอร์ เพราะสิ่งที่ฉันตอบได้ฉันก็ไม่ปิดบัง ส่วนเหตุผลที่ฉันจากไป ก็เป็นความตั้งใจตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ที่ฉันเดินทางกะทันหัน ก็เพราะจดหมายที่เซเวอรัสบอกว่าให้ซ่อนตัวจนกว่าเขาจะบอกให้ออกมาได้

 

แค่นั้น นายก็เชื่อเขางั้นเหรอ เดรโก มันดูง่ายไปหน่อยรึเปล่า

 

ค่อยฉลาดขึ้นหน่อยพอตเตอร์เดรโกเหยียดยิ้มเยาะเล็กน้อย มันดูน่าสงสัยจริงๆ แต่สำหรับฉันแค่คำพูดของเขาก็พอแล้วที่จะไม่ต้องสงสัยแค่ทำตาม