FanficHP Destiny09

posted on 21 Nov 2007 18:45 by mrwar in HP

Title: Destiny 09 (rewrite)
Author: war
Pairing: HP/DM
Rating:...ยังจัดไม่เป็นเหมือนเดิม
Disclaimer: เรื่องนี้เขียนขึ้นเพื่อความบันเทิง เรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์ และ ตัวละครจากในเรื่อง เป็นสิทธิสมบัติของ เจ เค โรวลิ่ง, วอร์เนอร์ บราส์, บลูมส์บิวรี่, นานมี, ฯลฯ...
Summary: ...โชคชะตาหรือพรหมลิขิตไม่ว่าสิ่งไหน เมื่อ เวลา และกาละมาบรรจบ หนทางที่ให้หนีก็กลายเป็นทางตัดไปหมดสิ้น เดรโกหนีจากโลกเวทมนตร์ไปนาน 3 ปีเพียงเพื่อปกป้อง แฮร์รี่ที่รักมาเนินนานไม่เคยลืม เซเวอรัสชายผู้ถูกชะตากรรมเล่นตลกอยู่เสมอ...

Author notes: อืม..เป็นตอน 9 ที่แก้ไขใหม่ แก้อยู่นานกว่าจะเสร็จ เลยทำให้ ตอน10 ยิ่งกว่าช้าเสียอีก ไม่มีคำแก้ตัว มีแต่คำสารภาพ ขอบคุณถ้าจะยังอ่านกันอยู่...

.......................................................................................................................................

ฉันเข้าใจว่านายอยากหาคนร้ายที่ฆาตกรรมครอบครัวฮิวอิ๊กและฉันบังเอิญปนซวย
ที่แวะหาพวกเขาในค่ำนั้นก่อนเกิดการฆาตกรรม ทำให้ถูกมองว่าเป็นฆาตกรหรือไม่ก็พยาน?” เดรโกถามนิ่งๆพร้อมกับสมองของอดีตสายลับที่เริ่มทำงานไปพร้อมกัน

หลังเหยียดตรง สองขาไขว้กันอยู่ด้านหน้า แขนสองข้างขยับวางอิสระ รอยยิ้มระบายออก ผ่านมุมบางเล็กน้อยให้ดูเหมือนหมิ่นคู่สนทนา ช่างคุ้นเคยนัก แฮร์รี่เห็นแล้วก็คาดได้ทันที

เดรโกคงวาดแผนการรับมือเอาไว้ในใจแล้วแน่นอน มันเหมือนกับเกมส์ที่ต่างฝ่ายต่างรู้ทันกัน
ต้องใช้ใจวัดว่าใครใจถึงกว่า

 

มัลฟอยในคืนวันเก่าๆกลับคืนมายังปัจจุบันอีกครั้ง ไม่สิ ! ถ้าเป็นคนที่เป็นเจ้าหน้าที่ จะสงบเงียบจนน่าอึดอัดมากกว่า นี่คือมัลฟอย ที่เป็นสายลับจอมวางแผนมากกว่า เพราะเขาเองที่เฝ้ามองคนตรงหน้ามานานตั้งแต่รู้สึกตัวว่าเขาไม่เคยละสายตา
จากชายเบื้องหน้าได้เลย เรือนร่างที่น่าปารถนากำลังดิ้นรน

หาทางต่อสู้ย้ำความจริง ให้เขาละทิ้งฝันชั่วคืนเสียก่อนสิ่งล้ำค่าจะพังทลายลง
เขาทำได้เพียงเก็บกลั้นกระหายในเรือนร่างนั้น เวลาของเขาหมดลง และ ถึงเวลาเขาจะต้องค้นหาความจริงว่าเดรโกเกี่ยวข้องยังไง...

หากใช่...แค่เพียงคิดความกังวลก็ก่อตัวอัดแน่นในอกเขาราวระเบิดลูกย่อมๆ

พอตเตอร์?..” เดรโกเรียกกระตุ้นแฮร์รี่อยู่หลายครั้ง ดวงตาสีเขียวเลื่อนลอยไปไกลกว่าทีมันอยู่

อะ...ขอโทษๆ เมื่อกี้ว่าไรนะเดรโกนิ่วหน้าไม่สบอารมณ์ น้ำเสียงมีแววไม่พอใจ แล้วถามซ้ำคำถามเดิมอีกครั้ง

ถ้าโดยรูปคดีคงเป็นแบบนั้นแฮร์รี่ตอบคำถามอย่างเหนื่อยใจ

"แต่นี้ยังไม่ชัดเจนอีกเหรอเดรโกว่านายอาจจะโดนยัดข้อหาฆาตกรรม
ถ้าไม่ให้ความร่วมมือ
ประวัตินายไม่ใช่ดีจนจะปล่อยนายไปง่ายๆ นายก็รู้ ต่อให้นายเป็นสายให้ฝ่ายเราก็ไม่ง่ายหรอกนะ ดู สเนปสิเขาเป็นยังไงแฮร์รี่ถามเสียงดุ ดวงตาสีเขียวแน่วแน่ คิ้วสีเข้มขมวดเข้าแสดงอารมณ์หงุดหงิด แฮร์รี่เดือดดาล เมื่อเจ้าตัวทำราวกับไม่อาทรตนเอง หนุ่มผมดำขบปาก และแอบเตือนตัวเองให้ชินเสียทีกับท่าทางเย็นชากวนประสาท แต่ใครมันจะทนได้นานเมื่อไม่กี่นาทีก่อนเขายังพยายามโอ้โลมเรือนร่างนี้อยู่เลย

อย่างงั้นเหรอเขาหลับตาลงสงบจิตใจเพียงครู่เดียว เพื่อปิดบังความหวั่นไหวที่เกิดขึ้น ตั้งสติได้เขาจึงลืมตา อีกครั้ง มันเป็นงานง่ายๆที่จะยั่วหรือหลอกล่ออีกฝ่ายให้บอกสิ่งที่เขาต้องการถึงแม้จะเป็น แฮร์รี่ พอตเตอร์ ข้อมูลของเขาไม่ใช่เรื่องเล่นๆที่ให้ใครรู้ได้เพียงเพราะการขู่แค่นี้ ไม่อย่างนั้น ... พวกเขาจะเสี่ยงเพื่ออะไร หากใครละเมิดพันธะสัญญาพวกเขาย่อมรู้

 

อยากได้คำตอบแบบไหนพอตเตอร์ แม้แต่พวกนายยังไม่รู้ฉันจะรู้ได้ยังไง นายให้โจทย์ฉันกว้างเกินไป เดรโกกระตุกยิ้ม

อย่ามาแกล้งไม่รู้ นายเคยเป็นหนึ่งในผู้ร่วมวิจัยแล็ปนั้น และตอนนี้มีนายคนเดียวที่เหลือรอดน้ำเสียงแฮร์รี่เครียดขึงกว่าเดิม พอๆกับหน้าหน้าตาของเจ้าตัว

คนเดียวที่เหลือ? ไม่มีใครเหลือเลยงั้นเหรอเดรโกฟังถ้อยคำอย่างตกใจ เขาพยายามสงบอาการไว้ไม่ให้อีกฝ่ายจับได้้ เขาครุ่นคิดถึงนักวิจัยแค่ละคน เขาคุ้นเคยดี พวกเราพร้อมใจปฏิเสธการวิจัยครั้งนั้น และ ยืนยันกับทุกคนว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น คนเีดียวที่น่าจะเปิดเผยเรื่องนี้ออกไป ก็ตายไปแล้ว...เมื่อ 5ปีก่อน

 

เซเวอรัสละ เขา...ยังอยู่ให้คำปรึกษาอะไรพวกนายไม่ได้รึไง เขารู้ดีกว่าทุกคนอยู่แล้วเดรโกพูดเหมือนชี้แนะแต่จริงๆเขาพูดกรุยทาง ให้อีกฝ่ายเดินเข้ามาต่างหาก ดวงตาสีเทาเย็นชาทว่าเจ้าเล่ห์นัก ตวัดมองเล็กน้อยก่อนจะเสมองลงต่ำเพื่อควบคุมสมาธิ

ทั่งสีหน้าและแววตาปรากฏริ้วรอยกังวลใจที่เจ้าตัวพยายามกลบเกลื่อน
ไว้ภายใต้ท่าทีที่ยังสงบ
เห็นได้ชัดว่าเดรโกจะทิ้งโลกเวทมนตร์ และไม่ติดตามอะไรมากไม่อย่างนั้นแล้ว ข่าวเกรียวกราวหน้าหนึ่ง จะพ้นสายตาไปได้อย่างไร

 

นายไม่รู้เรื่องสเนปเลยเหรอว่านายแกล้งกันแน่ บอกให้นายรู้อีกอย่างเดรโก เราแกะรอยนายได้จากจดหมายของนายกับสเนป แฮร์รี่ไม่ได้ให้ความกระจ่าง ในทันที เขาถามกลับหยั่ง ความรู้สึกอีกฝ่ายให้แน่ชัดมากขึ้น เพื่อใช้ประกอบกับการพิเคราะห์สถานการณ์

ทำไมต้องแกล้งทำอะไรด้วยพอตเตอร์ ฉันกับเซเวอรัสเรามีสัมพันธ์กันมานาน มากกว่าแค่ลูกศิษย์กับอาจารย์ แล้วนักวิจัยไม่ได้มีแค่ฉันกับเซเวอรัส นายถามหมดแล้วหรอ อีกอย่างนะ ฉันยังสงสัยว่าพวกนายสงสัยคนที่แล็ปวิจัย นั้นทำไม มันมีอะไรที่น่าสงสัยนักหนา เดรโกอดกลั้น ปั้นสีหน้าเรียบๆ พูดคุยต่ออย่างราบรื่น ทั้งๆที่ประสาทชายหนุ่เกร็งไปหมดแล้ว

ฉันจะบอกนายก็ได้ ยังไงก็ไม่มีผลอะไรมากนัก เขาหลับอยู่บนพื้นห้องวิจัย สองคืนกว่าใครจะรู้ ไม่มีพยานในระหว่างเกิดเหตุ ประจวบกับมีคดีคนหาย รายชื่อทั้งหมดมีความเกี่ยวข้อง กับเรื่องแล็ปของลูเซียส เราสืบหาเพิ่มเติม ความเป็นไปได้ บรรทึกทุกๆอย่าง และจากบันทึกส่วนตัวดัมเบิ้ลดอร์ เราได้รู้ว่าสเนปเคยให้ข้อมูลเรื่องนี้มาก่อน เราจึงไปหาสเนปที่แล็ปวิจัย ปรากฏว่าเขากลายเป็นเจ้าชายนิทรา นอนอยู่บนพื้น แล็ปถูกค้นและเราได้ข้อมูล ไม่มากนักนอกจากจดหมายของนายที่ส่งถึงเขาหลายฉบับ คนอื่นๆนอกจากฮิวอิ๊ก ไม่หายตัวไปก็โคม่าอยู่โรงพยาบาลมีสภาพไม่ต่างจากตายเท่าไหร่

 

แววตาสีเงินหม่นแสงลงจนน่าใจหายเพราะเหมือนมันคือเงามืดแห่งความสิ้นหวัง
ที่เกาะกินชายหนุ่มจนขาดไร้ความมีชีวิต เดรโกพิงไหล่ที่เคยตั้งตรง บนพนักเก้าอี้เบาๆ พร้อมกับพรูลมหายใจออกมาคล้ายเหนื่อยล้าเต็มที

 

นั่นตอบคำถามว่า ทำไมเขาไม่เขียนมาหาฉันอีกเลย ฉันที่ไม่สงสัย เพราะเขามักเป็นแบบนั้นเสมอดวงตาสีซีดจางปิดลง คล้ายกับข่มความเจ็บปวดไว้ภายใน แฮร์รี่พินิจมองเดรโกด้วยความเห็นใจ ปนเปกับริษยา เขารู้สึกปวดใจไปพร้อมกับคนตรงหน้า แต่เขาก็อิจฉา คนเหล่านั้นที่ได้รับความอาทร แฮร์รี่รู้สึกได้ถึงจิตใจด้านมืดของตัวเอง เขายิ้มขื่นๆด้วยความสมเพช

เดรโกนิ่งเงียบอยู่กับตัวเองนานพอสมควร คล้ายตัดสินใจ

 

ฉันตอบอะไรนายมากไม่ได้หรอกพอตเตอร์ เพราะสิ่งที่ฉันตอบได้ฉันก็ไม่ปิดบัง ส่วนเหตุผลที่ฉันจากไป ก็เป็นความตั้งใจตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ที่ฉันเดินทางกะทันหัน ก็เพราะจดหมายที่เซเวอรัสบอกว่าให้ซ่อนตัวจนกว่าเขาจะบอกให้ออกมาได้

 

แค่นั้น นายก็เชื่อเขางั้นเหรอ เดรโก มันดูง่ายไปหน่อยรึเปล่า

 

ค่อยฉลาดขึ้นหน่อยพอตเตอร์เดรโกเหยียดยิ้มเยาะเล็กน้อย มันดูน่าสงสัยจริงๆ แต่สำหรับฉันแค่คำพูดของเขาก็พอแล้วที่จะไม่ต้องสงสัยแค่ทำตาม

 

ง่ายไปรึเปล่า นายต้องรู้อยู่แล้วว่านายกำลังหนีอะไรไม่งั้นนายจะหลบหนีมาตลอด 3 ปีได้ยังไง แล้วนายก็รอดตัวได้ทุกครั้งโดยใช้ช่องทางของมักเกิ้ล ใครจะคิดว่าสายเลือดบริสุทธิ์ ทายาทมือซ้ายดาร์กลอร์ดจะใช่พาหนะมักเกิ้ลแบบนั้น ยิ่งไม่น่าเชื่อว่า นายมีประวัติ เดินทางเสียรอบโลกเชียว มันดูเหมือนไม่มีอะไรแต่ข้อมูลของพวกมักเกิ้ลนะน่าเชื่อถือเกินคาด โดยเฉพาะเวลาสถานที่

 

แล้วอะไรพอตเตอร์ นายอยากให้ฉันยอมรับอะไรกับนาย ฉันจะอยู่ในข้อหาไหน ก็ไม่ทำให้ฉันดูดีขึ้นหรอกนะ นายมีอะไรมาต่อลองไม่ทราบพอตเตอร์ ข้อมูลที่นายบอกมามันขยะเดรโกเหยียดยิ้มอีกครั้ง

 

คำแก้ตัวของฉันฟังดูโง่ แต่หลักฐานของนายมันเบากว่าเหตุผลโง่ๆของฉันอีก นายน่าจะมีอะไรที่ชัดกว่านี้นะแต่นายไม่บอกฉัน

 

ได้...แต่เราจะแลกเปลี่ยนกันฉันต้องการข้อมูล ฉันถามนายต้องให้


ดวงตาสีเงินทอประกายนิ่งมองหนุ่มผมดำอย่างใช่ความคิด

 

นี่คือข้อตกลงของฉันนายต้องพาฉันเข้าถึงข้อมูลคดี ให้ฉันร่วมสืบด้วย และกันฉันออกจากคดี อีกอย่างนายอย่ามา ...เออ..เดรโกชะงักคำพูดหยุดนึกว่าเขาควรจะใช้คำไหนจึงเหมาะสม

 

อย่าทำรุ่มร่ามกับฉันแก้มบางเจือริ้วชมพูเข้มพร้อมกับความรู้สึกกระดากฉาบอยู่เต็มดวงตีเทาเงิน ต้องเมินหนีสายตาที่จ้องมา แม้จะอายที่พูดออกไปแต่เขาก็ยอมรับว่านั้นเป็นหนึ่งในความกังวลของเขา ไม่ใช่เพียงทิฐิเท่านั้นหรอก ที่ทำให้เขากังวล ถึงจะรู้สึกดีแต่ให้ต้องนอนกับใครซักคนที่ไม่เสมอภาคเขาไม่ยอมรับหรอก อย่างน้อยความเป็นผู้ชายของเขาก็ทนไม่ได้

หัวใจหนุ่มผมดำกระตุกไหว เมื่อเห็นความน่ารักเหนือความเย็นชา หากว่าไม่ต้องอยู่ในสถานการณ์นี้ เขาอาจจะหยอกเย้าแกล้งให้อีกฝ่ายได้แสดงอาการมากกว่านี้ เพียงกิริยาเดียวของเดรโกหัวใจของแฮร์รี่ก็พองโตขึ้นอย่างเป็นสุข ทั้งที่อีกฝ่ายกำลังยื่นข้อเสนอให้ออกห่างแท้ๆ แฮร์รี่อดคิดไม่ได้ว่าตัวเองใจง่ายเป็นบ้าเลย ก่อนจะเพ้อเจ้อไปไหนๆ เขาก็กัดปากตัวเองเรียกสติหนึ่งที

นายคิดว่านายออกจากตรงนี้ง่ายเหรอเดรโก นายหนีจากตรงนี้ง่ายเหรอ นายกำลังถูกล่าจากกลุ่มบางกลุ่มที่เราไม่รู้ว่าเป็นใคร นายเคยกลบร่องรอยจนตามตัวไม่เจอ ถ้าเพราะสายเราไม่บังเอิญไปพักร้อนเจอนาย ระยะหลังเราตามนายเจอง่ายกว่าเคยมาก นายทิ้งร่องรอยจนเราดักทางนายได้ ไม่สงสัยเหรอว่าทำไมฉันถึงไปดักเจอนายที่ตรอกนั่นถูกแฮร์รี่ไม่ยอมจำนนง่ายๆกับข้อเสนอ ทั้งเขาก็ยังไม่ตอบตกลง เขาแหย่กระตุ้นอารมณ์อีกฝ่ายมากขึ้น

เดรโกเม้มปากเข้าหากันขณะเจ้าตัวตรึกตรอง เขารู้ดีว่าถูกติดตาม แต่เขาก็หลีกหนีและปฏิเสธอยู่ทุกครา ในระยะหลังเขาเริ่มรู้สึกถึงกระแสที่วุ่นวาย แต่ไม่ทันได้ตรวจสอบอะไรมากนักเขาก็ต้องหนีเอาตัวรอด เขาไม่คิดว่ามันจะหนักข้อขึ้น เหมือนมีคนจงใจกวนน้ำให้ขุ่น เขาได้แต่หวังว่าอีกฝ่ายจะหยุดเท่านั้น เขาหนีตลอดไปไม่ได้ สถานการณ์ของเขาล่อแหลมเกินกว่าจะทำงานลำพังได้ ยิ่งไม่มีเซเวอรัสช่วย เขายิ่งลำบาก

ฉันคิดว่านายหนีไปเพื่อปกป้องบางอย่าง เราน่าจะอยู่ฝ่ายเดียวกันหรือไม่ใช่ เมื่อ 5 ปีที่แล้ว นายทุ่มเทเพื่ออะไรกัน ความเชื่อมั่นกับอุดมการณ์ของนายหายไปไหน มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

นายไม่เข้าใจแฮร์..พอตเตอร์ อุดมการณ์อะไรฉันก็ไม่มีซักอย่าง มันกำลังจะจบ แต่เพราะคนของนายเข้ามา มันจึงเริ่มอีกครั้ง พวกนายทำให้พวกเขาคิดว่ามันเป็นจริง เดรโกส่ายหน้าด้วยความระอาใจ

แล้วมันอะไรละ แฮร์รี่คาดคั้น

มันไม่ง่ายที่จะบอกหรืออธิบาย แต่ใช่ฉันกำลังปกป้อง แต่ต้องไม่ใช่อย่างที่นายคิดแน่ๆ

เดรโกกล่าวอย่างอึดอัดก่อนเงยหน้าสบสายตากับแฮร์รี่

 

พอตเตอร์นายรู้ไหมอะไรคือสิ่งที่เปลี่ยนยากที่สุด นายเคยเจอมากับตัว แล้วนายรู้จักมันดีกว่าฉันเสียอีก นัยน์ตาสีเงินเทายากจะตีความแต่แฮร์รี่รู้ว่าเขาอาจจะใกล้ความจริงกว่าที่เขาคิด กระนั้นเขาก็ไม่อาจเข้าใจคำพูดของเดรโกได้ทั้งหมด

ศรัทธา ในกลุ่มผู้เสพความตายยังมีคนมีอำนาจ และยังเชื่อว่าโวลเดอมอร์ต จะกลับมา เพราะงานวิจัยของพ่อฉัน การเคลื่อนไหวของพวกนายทำให้พวกเขาเชื่อ ทั้งๆที่มันสงบ จนเกือบจบแล้ว ไฟที่มันราถูกเดิมเชื้อ

 

เขาหยุดพูดราวกับเรื่องราวต่อไปนี้ช่างเป็นเรื่องทำใจลำบากมากมาย สวยตาเขาตัดพ้อและกล่าวหาแฮร์รี่ในที

แล้วยังไง นายอยากให้พวกมันกลับมา อยากให้กลับมาแก้แค้นฉันรึไง อยากให้ฉันตายเหรอ เดรโก! นั้นคือพวกที่นายปกป้องดวงตาสีเขียวราวกับแมกไม้นั่นดูมืดมนและแสนจะหวั่นไหว ชายหนุ่มพุ่งตรงเข้าหาฝ่ายตรงข้ามใช้สองมือตรึงไหล่เดรโกให้จมลงสู่พนักเก้าอี้

ไม่ ไม่ใช่ ปล่อยนะ แฮร์รี่ เดรโกผลักอีกฝ่ายออกห่างตัว หนุ่มผมดำบีบไหล่บางไม่ยอมปล่อย


หยุดนะ เจ็บแฮร์รี่กดลงบนบ่านั้นอย่างไม่ถนอมเลยซักนิด แฮร์รี่ได้สติเมื่อถูกทุบแขนจนรู้สึกเจ็บ ชายหนุ่มจึงถอนมือออก เขานั่งลงบนพื้นตรงหน้าเดรโก และกว่าที่เดรโกจะทันตั้งตัวได ้ศีรษะที่ประดับด้วยผมสีดำยุ่งๆนั่นวางอยู่บนหน้าขาของเขา พร้อมกับแขนที่ยกขึ้นโอบเอวไว้หลวมๆ นาทีหนึ่งแฮร์รี่ก็เป็นคนหนึ่ง อีกนาทีชายหนุ่มก็เปลี่ยนไปอีก เดรโกไม่อาจบอกได้ว่าแฮร์รี่น่าสมเพช แต่เขาก็บอกไม่ได้เช่นกันว่าสงสาร เพราะเขาไม่เข้าใจนัก แฮร์รี่ไม่ใช่คนเปิดเผย ตัวเองซักเท่าไหร่ เขามีภาพของเด็กชายซ่อนทับกับผู้ใหญ่ เดรโกประเมิน และสงสัยชายหนุ่มตลอดมา เขามองชายหนุ่มที่สบตักเขาด้วย ดวงตาอ่อนโยนโดยไม่รู้ตัว

หากว่าทั้งคู่เพียงรู้เท่านั้น คำว่าชะตากรรมจะเปลี่ยนเป็นพรหมลิขิตทันที...

พอตเตอร์..เดรโกพูดได้เท่านั้นก็ถูกแฮร์รี่ขัดขึ้น

แฮร์รี่ ถ้าจะเรียกเรียกชื่อของฉัน ต่อหน้าคนอื่นนายไม่ต้องก็ได้ แฮร์รี่กล่าวด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ ฟังเป็นคำขอร้องมากกว่าจะเรียกว่าคำสั่งนั้นทำให้เดรโกพอใจ ถึงเขาจะอ่อนให้กับอีกฝ่ายแต่เขาก็ยังมีอีโกอยู่มาก

ตกลง แฮร์รี่ พรรคพวกเราลงความเห็นว่า ไม่ต้องการให้เรื่องงานวิจัยแพร่ออกไป พร้อมกับใครรู้ข้อมูลเบื้องลึก เบื้องหลังเพื่อไม่ต้องการโวลเดอมอร์ตคนที่สอง หรือ คนที่กระหายอำนาจ ฉันไม่รู้ว่าในผู้เสพความตายรู้ได้ยังไง แต่ฮิวอิ๊ก และศาสตราจารย์เป็นไปซะอย่างนี้ คนอื่นๆก็คงไม่แคล้วว่าโดนไปด้วยแล้ว ฉันไม่ค่อยมีประโยชน์นักหรอกนะ

ใช่ นายโชคดีที่ฉันพามาหลบทัน ไม่อย่างนั้นเรื่องมันคงจะหายเงียบสาวหาอะไรไม่ได้เลย

งั้นเหรอ เขาใจแล้วปล่อยฉันออกไปเถอะ แค่ข้อมูลเท่านี้สาวอะไรไม่ได้หรอก เสียงนั้นถอดถอนอย่างแท้จริง ในนาทีนี้เดรโกอยากยอมแพ้ต่อทุกสิ่ง เขาเหนื่อยจริงๆ

นายก็อาจจะโดนด้วย แต่คงไม่หรอกเพราะถ้านายเป็นคนสุดท้ายจริงๆชีวิตนายเป็นสิ่งสำคัญ

ไม่รู้สิพอตเตอร์ เพราะทุกคนมีข้อมูลอยู่คนละส่วนแต่ละส่วนเข้ารหัสไว้ และมีเงื่อนไขในการถอดสลัก ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาเสียมันไปรึยังเดรโกอย่างไม่แน่ใจนัก

นายพูดออกมาขนาดนี้ เตรียมใจแล้วใช่ไม๊ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

รู้อยู่แล้วว่าต้องเข้าห้องสอบสวน ถอยก็ตาย อยู่กับที่ก็ตาย เดินไปตายข้างหน้ายังดีซะกว่าหนุ่มผมทองตัดสินใจเดินหน้าแน่นอน อย่างน้อย ก็ป้องกันความทุกข์ยากที่จะเกิดตามมา สิ่งที่ทำได้มีเพียงต้องป้องกันข้อมูลที่มีอยู่ และถึงแม้ต้องยืมมือใครก็ต้องทำ ในสถานการณ์ที่เป็นอยู่เดรโกเริ่มคำนวณส่วนได้เสียเงียบๆ

ฮึๆ..แฮร์รี่นึกขำสถานการณ์ที่เป็นอยู่ มันยุ่งเหยิงวุ่นวายอย่างไม่สามารถหาทางออก แล้วจู่ๆเหมือนโชคชะตากำหนดเวลา ปมที่มองไม่เห็นเริ่มเห็นชัดว่ามันผูกกันแบบไหน

เดรโกมองแฮร์รี่อย่างไม่พอใจด้วยความนึกว่าอีกฝ่ายหัวเราเยาะตนเอง เขาเลยผลักไอ้ผมยุ่งๆนั้นออกห่าง คนถูกผลักไม่ทันได้ตั้งตัวทำให้ล้มศีรษะไปชนกับขอบโต๊ะ

โอ้ย!..แฮร์รี่ร้องลั่นเกินจริง แต่ก็ดูเหมือนคนทำจะไม่ใส่ใจ แถมยังมีเสียงพ่นลมหายใจสะใจสมทบเพิ่มมาอีก

ใจร้าย....เย็นชาแฮร์รี่เปลี่ยนบรรยากาศเงียบๆนั้นด้วยการอ้อนเดรโก

รู้ก็ดีแล้วเดรโกต่อปากต่อคำกับแฮร์รี่ทั้งที่อยู่สถานการณ์ที่ไม่รู้อนาคต แต่ชายหนุ่มกลับรู้สึกปลอดโปร่งโล่งใจ เหมือนยกภูเขาออกจากอก เขาได้รู้เหตุผลที่เจ้าแว่นพาเขามา แต่ที่เขาถูกกอดมันเกี่ยวกับภารกิจตรงไหน ไม่เห็นจะเข้าใจ อยากแค้นไอ้แว่นหน้าบากนี้นัก ยังอารมณ์อันน่าอึดอัดใจที่เขา ไม่เห็นรู้สึกโกรธอีกฝ่ายนี้สิ ยิ่งคิดยิ่งกลุ้ม เดรโกไม่อาจหาคำตอบ ของอารมณ์นั้นได้นอกจากอีโก้ของตัวเอง

 

การรุกรานให้เผชิญมันเป็นสิ่งที่เขาหลีกเลี่ยง แต่แผนการไม่ได้ผล เขาต้องตัดสินใจใหม่ แผนเก่าเสียเวลาเปล่าไปหลายปี นั่นอาจจะ เป็นคำตอบที่ชัดเจนว่า การเจรจาผ่านพฤติกรรมนั้นถูกเพิกเฉย


ขณะที่เดรโกครุ่นคิดเงียบลมหายใจร้อนเป่าลดอยู่ใกล้หน้าจนรู้สึกได้ มันใกล้เกินกว่าจะหลบทัน เมื่อวงหน้านั้นชิดลงมา ริมฝีปากที่คุ้นเคย จู่โจมอย่างรวดเร็วพร้อมกับการตอดเล็กๆกระตุ้นล่อเหยื่อ ใช้ปลายลิ้น ลากตรงซี่ฟันเบาๆ ริมฝีปากเผยอรับ ความอุ่นจัด และเปียกชื้น
สอดเข้ามาอย่างคุ้นเคย
เนิบนาบเชื่องช้าและหวามในอารมณ์ยิ่งนัก

ปฏิกิริยาตอบรับของร่างกายเริ่มทวีอุณหภูมิขึ้นทีละนิดด้วยรสจูบของคนขี้อ้อน

อืมๆไม่รู้ว่าเสียงพอใจในลำคอเป็นของใครกันแน่ แต่ที่แน่ที่สุดคือสเต็ปต่อมา สืบเนื่องลื่นไหลและกรุ่นไปด้วยอารมณ์หวาม ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ลุกขึ้นตอบรับ โดยการยืนโอบคอหนุ่มร่างสูงกว่าไว้ขณะที่อีกฝ่ายก็กอดรัดอีกฝ่ายไว้แน่น พร้อมกับฝ่ามือที่เลาะไปฟอนเฟ้นร่างกายส่วนอื่น ผิวเนื้อแน่นทว่านุ่มถูกเคล้นหนักหน่วง

แฮ่มๆเสียงกระแอมดังขึ้นแต่ไม่ทำให้คู่รักคู่ชู้รู้สึกตัวซักนิด

เฮ้ยๆๆๆ!เลิกนัวเนียนกันก่อนได้ไม๊ รอนานแล้วนะเว้ยเมื่อโวยวายดังขึ้น หนุ่มผมเงินก็ตาโตตกใจรีบผลักอีกฝ่ายให้ออกห่างไป ใบหน้ามีแววเก้อเขินแล่นลริ้วขึ้นมาจนเห็นชัด

ไฮ...รอนแฮร์รี่ได้สติก็หันไปทักเพื่อนไปอย่างไมรู้ว่าทำอะไรอยู่กันแน่

เออดีนะ ลืมเพื่อน...ว่าไงมัลฟอย ยินดีต้อนรับกลับบ้านพรรคพวกแผนกรอนายอยู่เพียบรอนว่าเพื่อนเสร็จ ก็หันไปทักทายผู้ร่วมงานเก่าอีกคนด้วยท่าทางไม่ใส่ใจ ว่าเมื่อครู่สองหนุ่มนี้ทำอะไรอยู่ ท่าทางของหนุมวีสลีย์

วีสลีย์ เดรโกตอบรับสั้นๆอย่างไม่รู้จะทำอะไรได้อีก

………………………………………………………………………………….

TBC...จัดเพจเสียเวลาจังเลยอะ ฮือๆ

edit @ 21 Nov 2007 20:17:52 by mrwar

Comment

Comment:

Tweet